Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/3471 K.2023/12720

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Tayin olunan cezaların ayrı ayrı miktarına nazaran yasal koşulları bulunmadığından sanık ...'ın duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.05.2015 tarihli ve 2014/140614 Soruşturma, 2015/22530 Esas, 2015/1214 numaralı İddianamesiyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası, sanık ... hakkında ayrıca aynı maddenin üçüncü fıkrası, sanık ... hakkında rüşvet vermeye azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38 inci maddesi delaletiyle 252 nci maddesinin, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 252 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca cezalandırılmaları ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/199 Esas, 2016/218 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay; zincirleme rüşvet alma suçundan, 252 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay; sanık ... hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 3 yıl 9 ay;

rüşvet vermeye azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38 inci maddesi delaletiyle 252 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay; sanık ... hakkında ise infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl; hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 53 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına, sanık ... hakkında ayrıca 58 inci madde gereğince tekerrür hükümlerinin tatbikine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın 25.07.2016 tarihli temyiz dilekçesi; cezaların gerekçesiz olarak alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesine, suçu zincirleme biçimde işlediği kabul edilerek fazla ceza tayin edildiğine ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir. Sanık ...'ın 23.06.2016 tarihli temyiz dilekçesi; beraatine karar verilmesi, aksi kanaat oluşur ise de hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması talebine ilişkindir. Sanık ... 23.06.2016 tarihli dilekçe ile; gerekçesiz olarak hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Maltepe 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanık ...'in, Maltepe 1 Nolu Cezaevi Jandarma Tabur Komutanlığında er olarak askerlik görevini yapan ve aynı zamanda adliye nezarethanesi sorumlusu olan sanık ...'ya infaz kurumuna sokulması yasak olan cep telefonu getirmesi karşılığında para vermeyi teklif ettiği, sanık ...'nın teklifi kabul etmesi sonrasında temyiz kapsamı dışında kalan sanıklar ..., ... ve ...'ın temin ettikleri telefonları sanık ...'ya verdikleri ve sanık ...'in yönlendirmesiyle ...'nın hesabına para yatırdıkları,

sanık ...'nın temyiz dışı sanıklardan aldığı telefonları değişik tarihlerde nöbet tuttuğu kuleden F3 bölümü havalandırma boşluğuna attığı, sanık ... ile aynı yerde hükümlü olan sanık ...'ın çekpas sopası ucuna taktıkları iple tutarak telefonları kaldıkları koğuşa aldıkları, yine sanık ...'nın benzer şekilde temyiz dışı sanık ... ile yaptığı anlaşma sonrasında adı geçen sanığa cep telefonu temin ettiği, infaz kurumunda yapılan aramalarda hükümlü sanıkların odasında birden fazla cep telefonunun ele geçirildiği ve bu şekilde sanık ...'nın zincirleme biçimde rüşvet alma,

sanık ...'in rüşvet vermeye azmettirme ve tüm sanıkların infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçunu işledikleri iddia ve kabul edilerek cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... hakkında zincirleme rüşvet alma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı rüşvet alma suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

B.Sanık ... hakkında rüşvet vermeye azmettirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın rüşvet verme suçunun faili olmasına rağmen yanılgılı değerlendirme ile 5237 sayılı Kanun'un 38 inci maddesi kapsamında azmettiren olarak cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

C.Tüm sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde ise;

Sanıklar ... ve ... hakkında iddianamede yer almadığı ve ek savunma hakkı tanınmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin tatbikine karar verilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/17-339 Esas, 2018/536 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanık ...'ın hüküm tarihinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 27.05.2016 tarihli duruşmada bizzat veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) vasıtası ile hazır edilmeyerek hükümlülüğüne dair kararın verilmesi sureti ile 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A.Sanık ... hakkında zincirleme rüşvet alma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/199 Esas, 2016/218 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 3 numaralı kısmının (a) bendine uygulama maddesi olarak "TCK'nın" ibaresinden sonra gelmek üzere "252/2 maddesi delaletiyle" ibaresi eklenmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B.Sanık ... hakkında rüşvet vermeye azmettirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/199 Esas, 2016/218 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 1 numaralı kısmının (a) bendinde yer alan "rüşvet vermeye azmettirme" kısmının "rüşvet verme" şeklinde değiştirilmesi, "38/1 mad. delaletiyle" kısmının ise tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C.Tüm sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/199 Esas, 2016/218 sayılı Kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri ile dosya kapsamında resen tespit edilen hususlar nazara alındığında, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,