KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2021/3515 E., 2024/3252 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2012/386 Esas, 2013/496 Karar
- Suç
- Zincirleme şekilde basit zimmet
- Hüküm
- Sanık ... hakkında atılı suçtan beraat, sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama, bozma
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekilinin temyizinin beraat hükmüne yönelik olduğu ve mahkumiyet hükmü yönünden aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; sanığa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği sorulmamış ve Mahkemece bu husus yönünden bir değerlendirme yapılmamış ise de. 5271 ...
Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6. maddesinde belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" şartının da gerçekleşmesinin gerektiği, sanığın katılan kurumun somut olarak belirlenen 3.019,97 TL'lik zararını gidermediği hususu nazara alındığında tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 2010 yılının farklı aylarına ait tahsil edilen paraları katılan kurum hesabına yatırmayan sanık hakkında 5237 ...
Türk Ceza Kanunu'nun (5237 ... Kanun) 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre mahkumiyet hükmüne yönelik sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 ... Kanun'un 53/4. maddesi gereğince, hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında aynı Kanun'un 53/1. madde ve fıkrasının uygulanamayacağının nazara alınmaması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2021/3515, K. 2024/3252, 21 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama