Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/3922 K.2024/6035

Sanık hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2017 tarihli ve 2016/46 Esas, 2017/153 sayılı Kararı ile; sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereği beraatine karar verilmiştir. 2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 02.11.2017 tarihli ve 2017/1291 Esas, 2017/1701 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, korucuların çalışma şekli ile sanığa zimmetlenen fişeklerin görev esnasında ya da görevden sonra kullanılıp kullanılmadığının, kullanılmışsa kaç tane kullanıldığının bildiriminin yapılıp yapılmadığının sorulması gerektiğini, yapılmıyorsa ilgili kişilerin denetim eksikliğinin ortaya çıkacağını, bildiriliyorsa sanığın ifadesinin aksine fişeklerin hangi görevde ne kadar kullanıldığının tespitinin yapılabileceğini, ancak mahkemenin bu konuları eksik incelediğini, eksik inceleme sonucu verilen kararın da usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR