KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2021/4006 E., 2025/13454 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/779 Esas, 2017/775 Karar
- Suç
- Zimmet
- Hüküm
- İstinaf başvurularının esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2016 tarihli ve 2015/16 Esas, 2016/316 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiştir.
B. İstinaf
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 04.04.2017 tarihli ve 2017/779 Esas, 2017/775 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yurt dışından hayvan getirileceği gerekçesi ile üyelerden para toplanırken TL para birimi ile alım yapılacağı söylenmesine rağmen toplanılan paraların Euro para birimine çevrildiğine, bu kez üyelere iade edilecekken Euro olarak iadesi yapılmayarak kur farkı nedeniyle müvekkilerinin zarara uğratıldığına, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğuna, sanıkların atılı suçu işlediklerine ve sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2021/4006, K. 2025/13454, 20 Kasım 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama