Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/4015 K.2024/5176

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2017 tarihli ve 2016/160 Esas, 2017/69 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur. 2.Katılanlar vekillerinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.09.2017 tarihli ve 2017/1266 Esas, 2017/1278 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanığın, katılandan 1.750 TL para aldığının posta havale dekontları ve tanık beyanı ile ispatlandığına, üzerine atılı zimmet suçunun unsurlarının oluştuğuna, mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

Katılanlar Hazine ve ... vekilinin temyiz istemi, olayın oluş şekli ve zarar miktarının çokluğu dikkate alındığında zimmet suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR