Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/4054 K.2021/5593

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisini ... Polis Merkezinde görevli polis memuru olarak tanıtan sanığın, "Polis memuru ...'i mağdur etmişsin, mağduriyetin giderilmesi için 500 TL ver" dediği katılandan bu parayı aldığı, ileriki günlerde de katılana ait ruhsatsız işletilen masaj salonunun sıkça kolluk kuvvetleri tarafından denetlenmesi nedeniyle yaşadığı sorunu çözdüğünü, artık iş yerinin kolluk tarafından denetime tabi tutulmadan çalışabileceğini söyleyerek katılandan bu kez Kadıköy Asayiş Büro Amirliğinde görevli emniyet amiri ...'e 5.000,00 TL ve kendisine 1.000,00 TL para istediği, emniyet amiri için istediği 2.000,00 TL'yi aldığı, kalan miktarı da daha sonra almak üzere anlaştıkları iddia olunan somut olayda;

TCK'nin "Yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama" başlıklı 255. maddesinin, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 89. maddesiyle değiştirilerek "Nüfuz ticareti" başlığı altında yeniden düzenlendiği,

Söz konusu değişikliğin gerekçesinde; önceki düzenlemenin, kamu görevlisi olmayan ve fakat kamu görevlisi üzerinde nüfuz sahibi olduğundan bahisle menfaat temin eden kişilerin cezasız kalmasına neden olduğu, bu gibi durumlarda bir aldatma söz konusu ise sorunun dolandırıcılık suçu hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, ancak, aldatma olmadan da "Nüfuz ticareti" yani yetkili olmadığı bir işten yarar sağlama olgusunun gerçekleşebileceği, bu gibi durumların yaptırım altına alınabilmesi için madde hükmünün başlığıyla birlikte değiştirildiğinin belirtildiği,

Bu haliyle dolandırıcılık suçuna göre daha özel düzenleme niteliğinde olan TCK'nin 255. maddesinde düzenlenen suçun bağlı hareketli bir suç tipini oluşturduğu, bu suçta hareket öğesi sınırlandırıldığından, dolandırıcılık suçuna nazaran özel hüküm niteliğinde bulunduğu, nüfuz ticareti suçunun oluşabilmesi için gördürülecek işin mutlaka haksız bir iş olması,

işi göreceğini söyleyen failin kamu görevlisi üzerinde nüfuzunun bulunması ve işi yapacak kamu görevlisinin belli olmasının gerektiği, TCK'nin 157 ve 158. maddelerinde düzenlenen dolandırıcılık suçlarında ise işi göreceğini söyleyen failin kamu görevlisi üzerinde nüfuzunun bulunmasının gerekmediği, somut olayda ise sanığın, kamu görevlileri üzerinde nüfuzunun bulunmadığı,

buna göre eylemlerinin nüfuz ticareti suçuna uymadığı gözetilerek dolandırıcılık suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca savunmalarında belirttiği ... ve ... isimli kişilerin gerçekte var olup olmadıkları araştırılarak kimlik ve adreslerinin tespit edilmesi halinde sanığın ve bu kişilerin görevlerinin ne olduğu saptanıp CMK'nin 48/1. maddesindeki hakları hatırlatılmak suretiyle iddialarla ilgili tanık olarak dinlenmeleri ile iddianamede anlatılan ilk olaya ilişkin de sübut yönünden bir değerlendirme yapılarak ve olayların meydana geliş şekli üzerinde durularak dolandırıcılık suçunun nitelikli olma durumu da tartışılmak suretiyle

hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,