Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/4556 K.2024/11402

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2017 tarihli ve 2017/155 Esas, 2017/267 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan beraat kararı verilmiştir. 2)Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 02.02.2018 tarihli ve 2018/55 Esas, 2018/239 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı zimmet suçundan cezalandırılması gerekirken hakkında verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR