KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2021/5059 E., 2024/8436 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/551 Esas, 2017/544 Karar
- Suç
- Rüşvet alma ve rüşvet verme
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
503 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2017 tarihli ve 2016/363 Esas, 2017/39 sayılı Kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında rüşvet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (e) bendi gereği ayrı ayrı beraatlerine, sanık ... hakkında rüşvet suçundan açılan kamu davasında eylemlerinin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun kabulü ile tarafların uzlaşması nedeniyle kamu davasının düşürülmesine hükmedilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.04.2017 tarihli ve 2017/551 Esas, 2017/544 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; atılı suçların yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden usul ve yasaya aykırı olarak verilen beraat ve düşürülme hükümlerinin bozulması lüzumuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
1. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.04.2017 tarihli ve 2017/551 Esas, 2017/544 sayılı Kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan "DÜŞÜRÜLMESİNE" ibaresinin "DÜŞMESİNE" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2021/5059, K. 2024/8436, 9 Temmuz 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama