Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5127 K.2025/15126

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Tebliğnamede ismine yer verilen sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin 06.03.2018 tarihli ek Karar ile reddine karar verildiği, söz konusu karara yönelik temyiz talebinin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2017 tarihli ve 2012/200 Esas, 2017/67 sayılı Kararı ile sanıklardan ..., ..., ..., ... ve ...'ın ihaleye fesat karıştırma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 235/2-a maddesi yollamasıyla 235/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay, ...'ın ise edimin ifasına fesat karıştırma suçundan aynı Kanun'un 236/2-a maddesi delaletiyle 236/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 53. maddesi gereği hâk yoksunlukları uygulanmasına hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 15.02.2018 tarihli ve 2017/1671 Esas, 2018/238 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2a-e maddesi uyarınca sanıkların atılı suçlardan beraatlerine karar verilmek suretiyle hükümler düzeltilerek istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanıkların üzerine atılı suçların sübut bulduğuna, mahkemenin eksik inceleme sonucu verdiği kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların cezalandırılması ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının bozulması gerektiğine ilişkindir. Sanıklar ..., ... ve ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.07.2022 tarihli ve 2021/9-359 Esas, 2022/528 sayılı Kararında izah edilen gerekçeler doğrultusunda, tebliğnamedeki Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda beraat kararı verilemeyeceği gerekçesiyle kararların bozulması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıkların ihaleye fesat karıştırma ve edimin ifasına fesat karıştırma suçlarından cezalandırılmalarına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan dosyadaki mevcut delillere göre yapılan değerlendirme sonucunda sanık ... yönünden atılı suçu işlediği sabit görülmediği gerekçesiyle diğer sanıklar hakkında ise yüklenen eylemlerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesinin ulaştığı sonucun isabetli bulunmadığı kabulüyle sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılarak sanıkların yüklenen suçlardan beraatlerine karar verilmesi

gerektiğine dair ibareler eklenmek suretiyle hükümler düzeltilerek sanık ...'ın, diğer sanıklar müdafiilerinin ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmış ise de; hükmün düzeltilmesi sonrasında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının gerekçesinin ve hüküm fıkralarının birlikte bir bütün halinde sanıkların cezalandırılmalarına ilişkin ibareler içermesi ve kendi arasında çelişki oluşturması nedenleriyle kararların 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca bir bütün halinde kaldırılarak oluşa ve kabule uygun şekilde yeni hükümler kurulması sonrasında anılan kararlara yönelik

istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yalnızca İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkralarının hükümden çıkartılıp sanıkların beraatlerine dair ibarelerin hüküm fıkralarına eklenmesi fakat sanıkların mahkûmiyetlerine dair anlatım içeren gerekçenin hükümden çıkartılmaması suretiyle infazda tereddüde yol açacak ve gerekçeyle hüküm arasında açık çelişkiye neden olacak şekilde kararlar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR