Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5354 K.2024/7054

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, keza 3628 sayılı Kanun'un gerek 7417 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi gerekse değişiklik sonrası 18. maddesinde "... ilgili kamu kurum veya kuruluşlarına bildirilir" hükmünün yer aldığı kamu görevlisi olmayan ancak sanık ... bakımından İçişleri Bakanlığının ilgili kamu kurumu sayılamayacağı,

açıklanan nedenlerle sanık ... hakkında rüşvet almaya müşterek fail olarak iştirak etme suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının katılma hakkı olmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından bahsi geçen sanık yönünden İçişleri Bakanlığı vekilinin hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1)İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2017/363 Esas, 2018/111 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında rüşvet alma ve bu suça iştirak suçlarından beraat hükümleri kurulmuştur. 2)İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 13.11.2018 tarihli ve 2018/2645 Esas, 2018/3328 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; dosya kapsamındaki deliller dikkate alındığında sanıkların iddianame doğrultusunda cezalandırılması gerekirken haklarında verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; sanık beyanlarına itibar edilerek eksik inceleme ve araştırmayla verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin tüm sanıklar, katılan İçişleri Bakanlığı vekilinin ise sanık ... yönünden temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

1)Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle İçişleri Bakanlığı vekilinin sanık ... hakkındaki temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2)Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,