Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5583 K.2023/6148

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerden katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan beraat hükümlerini, sanık ...'in hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.12.2013 tarihli ve 2013/376 Esas, 2013/615 Soruşturma, 2013/218 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi, diğer sanıklar hakkında ise ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/132 Esas, 2014/299 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunlukları ile 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, diğer sanıkların atılı suçtan beraatlerine hükmedilmiştir.

3.Bahse konu kararların sanık ... müdafii ile suçtan zarar gören Gümrük ve Ticaret Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.06.2019 tarihli ve 2015/11225 Esas, 2019/6450 sayılı Kararı ile Gümrük ve Ticaret Bakanlığı dava ve duruşmalardan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek hükümler kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2020 tarihli ve 2019/265 Esas, 2020/314 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunlukları ile 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, diğer sanıkların atılı suçtan beraatlerine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemi; dosya kapsamı ve toplanan delillere nazaran sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna ilişkindir. 2.Sanığın temyiz istemi; mahkumiyet kararının usul ve esasa aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Pamukova Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23.12.2014 tarihli ve 2014/132 Esas, 2014/299 sayılı mahkumiyet Kararının Dairemizin 24.06.2019 tarihli ve 2015/11225 Esas, 2019/6450 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, mahkemenin bozma ilamı üzerine verdiği yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı gözetilerek,

kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, bozma öncesi yapılan yargılamaya atıfla gerekçesiz hüküm kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasına, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddelerinin birinci fıkraları ile 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine aykırı davranılması,

Sanıkların yargılama konusu eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, kooperatif yönetim kurulu başkanı ve üyesi olan sanıklar hakkındaki soruşturma ve kovuşturmanın izne tabi olmadığı,

17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli,

2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR