Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5639 K.2025/5496

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2016 tarihli ve 2015/139 Esas, 2016/247 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.02.2017 tarihli ve 2017/215 Esas, 2017/237 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak Yıldırım İşhanında bulunduğu iddia edilen kooperatife ait büroda demirbaş eşya bulunup bulunmadığı ile ilgili keşif yapılması ve teknik bilirkişiden talimat yoluyla rapor aldırılması, bunun sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılan Ticaret Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi

Kooperatife ait iddia konusu demirbaşlara ilişkin alınan bilirkişi raporunda eksik araştırmaya dayalı hatalı tespitlere ve yanlış değerlendirmelere yer verildiği, bu sebeple hükme esas alınamayacağı, kooperatifin Yıldırım İşhanında bulunan bürosunda keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği, herhangi bir karar bulunmaksızın kooperatif bütçesinden yapılan 13.781,40 TL tutarındaki gidere ilişkin yerel mahkemece yapılan tespitin hiçbir maddi dayanağının olmadığı ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiği hususlarına dairdir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Suç tarihinde S.S. 245 Nolu Çobanlar, Çaltıözü, Alaçat, Çaykenarı, Eşen, Gölbent, Kumluova ve Karadere Minibüsçüler ve Otobüsçüler Servis Hizmetleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifinde yönetim kurulu üyesi olarak görev yapan sanıkların,

kooperatife ait 7.637,80 TL bedelindeki bir kısım demirbaş eşyayı zimmetlerine geçirdikleri ve herhangi bir yönetim kurulu veya genel kurul kararı olmaksızın toplam 13.781,40 TL yemek ve temizlik giderine ilişkin faturaları defterlere işledikleri iddialarıyla zimmet suçundan cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında beraatlerine karar verilmiş ise de 13.781,40 TL'ye ilişkin iddia yönünden mahkemece yapılan değerlendirmede isabetsizlik bulunmamakla birlikte, sanık ...'ın mahkemeye sunmuş olduğu 15.10.2015 havale tarihli yazılı savunmasında,

eksik demirbaşların tespitini yapan müfettişlerin sadece kooperatife ait Eşen'de bulunan binayı ve demirbaşları incelediğini ancak kooperatifin Yıldırım İşhanında bulunan bir binası daha olduğunu, iddia konusu demirbaşların da burada olduğunu belirtmesi,

hükme esas alınan 28.07.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda bu hususta, kooperatife ait Yıldırım İşhanında bulunduğu belirtilen demirbaş eşyalarla ilgili bir tespit yapılmadan iddia konusu demirbaşların sanıkların uhdelerinde olduğunun söylenemeyeceğinin mütalaa edilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması ve sanık ...'ın savunmasında belirttiği hususların doğruluğunun tespiti açısından, sanıkların uhdelerinde bulunduğu iddia olunan demirbaşların hangi kalemlerden oluştuğunun ayrıntılı şekilde belirlenmesi,

iddia konusu demirbaşların kooperatife ait tüm binalarda yer alıp savunmada belirtildiği şekilde kooperatifin kullanımında olup olmadığının tespit edilmesinden sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporu dayanak yapılmak suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR