Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5729 K.2024/9036

Sanıklar hakkında kurulan hüküm ve ek Kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü ve ek Kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2016 tarihli ve 2013/85 Esas, 2016/645 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43/1, 62, 52/2 ve 53/1. madde ve fıkraları uyarınca 5 yıl 10 ay hapis ve 95.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında tefecilik suçundan açılan davada sanıkların ayrı ayrı beraatine hükmolunmuştur.

2)Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.07.2018 tarihli ve 2018/675 Esas, 2018/1129 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun sanık ... yönünden düzeltilerek, diğer sanıklar bakımından ise doğrudan esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

3)Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2018/675 Esas, 2018/1129 sayılı ek Kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun düzeltilerek ve doğrudan esastan reddine dair hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller ile hüküm kurulduğuna, sanığın haksız menfaat elde etmek amacıyla borç para vermediğine, sanığın asli fail olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığına ve sair hususlara ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz istemi; ek karar ile verilen temyiz isteminin reddi kararının hukuka aykırı olduğuna, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

A) Katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

5271 sayılı Kanun'un 286/2-(g) madde, fıkra ve bendinin ilgili bölümünde yer verilen; "… On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları

"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. madde ve fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder" şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B) Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde ise:

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 241/1. madde ve fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-(e) ve 67/4. maddeleri gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamına göre 09.09.2016 olan mahkumiyet tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A)Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2018/675 Esas, 2018/1129 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. madde ve fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B)Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanun'un 303/1-(a) ve 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,