Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5759 K.2025/14758

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte olan haline göre itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün bulunmadığından aynı Kanun'un 264. maddesi hükmü de gözetilerek müdafiinin temyiz talebinin itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gerektiği ve vaki itirazın Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/245 Değişik iş sayılı Kararı ile incelenerek bu hususta gerekli kararın verildiği anlaşıldığından,

dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 03.04.2014 tarihli duruşmada davaya katılmasına karar verilen ...'nun 01.04.2015 tarihli dilekçe ile sanıklardan ..., ... ve ...'ya ilişkin şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi nedeniyle bu sanıklar yönünden katılma kararının hükümsüz kaldığı,

bu itibarla adı geçenler hakkında kurulan hükümleri temyiz hakkının bulunmadığı nazara alınarak vekilinin söz konusu hükümlere ilişkin temyiz istemi ile sanıklar ... ile ... müdafiilerinin tayin olunan ceza miktarlarına göre yasal koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. ve 318. maddeleri uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

tebliğname başlığında ismine yer verilen sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebi bulunmadığı gözetilerek incelemenin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile sanıklar ..., ... ve ...'ın mahkumiyet hükümlerine, katılan Hazine vekilinin beraat hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine, katılan ... vekilinin vekalet ücretine hasren ..., ... ve ... dışındaki sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla ile sınırlı ve duruşmasız olarak karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'in 07.07.2018, ...'ın ise 31.01.2022 tarihinde öldükleri UYAP ortamından temin edilen nüfus kayıtlarından anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 sayılı Kararı da gözetilerek, bu hususta bir karar verilmesi lüzumu ile diğer sanıkların üzerlerine atılı tefecilik suçunun, suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabî olduğu,

zamanaşımını kesen son işlem olan 06.03.2015 tarihli mahkumiyet hükümleri ile inceleme günü arasında asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği tespit edildiğinden, hükümlerin 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ile 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1, 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereği sanıklardan ... ile ... haklarında açılan kamu davalarının ölüm,