Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5789 K.2023/9474

B) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/988 Esas, 2017/1557 sayılı Kararı ile; sanık hakkında her iki suçtan kurulan beraat hükümlerinin kaldırılarak, zincirleme tefecilik ve 3 kez zincirleme olarak 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından mahkumiyet.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Onama, düşürülme

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.03.2014 tarihli ve 2013/5438 Soruşturma, 2014/472 Esas, 2014/147 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme olarak 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.03.2015 tarihli ve 2014/2590 Soruşturma, 2015/454 Esas, 2015/420 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

3.Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/346 Esas, 2015/734 sayılı Kararı ile 19.03.2015 tarihli iddianame ile açılan davanın Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/132 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

4.Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2017 tarihli ve 2014/132 Esas, 2017/29 sayılı Kararı ile; sanık hakkında tefecilik ve 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraat kararları verilmiştir.

5.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/988 Esas, 2017/1557 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak;

sanık hakkında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez 3 yıl 7 ay 22 gün, bir kez 3 yıl 5 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları,

62 nci ve 52 nci maddeleri ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 625 tam gün karşılığı 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ile verilen mahkumiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve keza sahte fatura düzenleme ve kullanma suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezalarının üst hadlerine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamına göre son suç tarihinin 31.12.2010 olduğu, bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık hakkında tefecilik ve 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/988 Esas, 2017/1557 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,