KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2021/5913 E., 2024/6001 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/235 Esas, 2019/77 Karar
- Suç
- Tefecilik (tüm sanıklar hak.), tehdit ve yağmaya teşebbüs (sanık ... hak.
- Hüküm
- Sanık ... hakkında tefecilik suçundan mahkumiyet ve atılı diğer suçlardan beraat, diğer sanıklar hakkında atılı suçtan beraat
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin reddi, onama, bozma
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Yağmaya teşebbüs ve tehdit suçlarının mahiyetine göre doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan Hazinenin bu suçlara ilişkin katılma hakkı ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından ayrıca sanıklardan ... müdafii temyiz dilekçesinde tefecilik suçundan diğer sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerini de temyiz ettiğini bildirmiş ise de; ...'in anılan sanıklar hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına katılma talebinde bulunmadığı, bu haliyle vekilinin diğer sanıklar hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükümlerini temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından,
keza 05.03.2019 günlü celsede şikayetinden vazgeçen müşteki ...'ün sanıklar hakkında verilen hükümler yönünden temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE, incelemenin katılanlar vekillerinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükümlerine, sanık ... müdafiinin ise müvekkili hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklara isnat edilen tefecilik suçunun suç tarihine göre lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, son suç tarihi olan 2010 yılı ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2021/5913, K. 2024/6001, 21 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama