Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6313 K.2023/9740

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2014 tarihli ve 2012/3787 Soruşturma, 2014/143 Esas, 2014/89 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/215 Esas, 2015/714 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddenin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, tanıklar Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesindeki dosyadan farklı söylemlerde bulunduğu halde son anlatımlarına itibarla mahkumiyet hükmü verildiğinden sanık hakkındaki hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Aydın Belediyesi Park ve Bahçeler Müdürü olarak görev yapan sanığın, katılanın izinde olduğu sırada kurumdaki odasını değiştirdiği, çalışma masasını müdürlüğün çay ocağı, mutfak, işçilerin dinlenme alanı olarak kullanılan ve erkekler tuvaletinin giriş kısmına denk gelen yerine koydurduğu,

ardından mimar olan katılanı Telli Dede Mezarlığında mezarlığın güzelleştirilmesi için süresiz olarak görevlendirdiği ayrıca raporlu olarak izinden döndüğü tarihte personelin büyük bölümünün bulunduğu bir sırada "... hanım çalışmaya karar vermiş" diyerek katılanı alkışlattığı, sanığın katılana psikolojik olarak yıpranacağı şekilde muamelede bulunduğu, dinlenen tanıkların katılanın mağduriyetine dair anlatımlarda bulunduğu iddia ve kabul edilerek icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

Hükümden önce 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına hükmolunması,

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında, sadece bu bentteki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken birinci fıkradaki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması sonucunu doğuracak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde hak yoksunluğuna karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılıkların Dairemizce giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/215 Esas, 2015/714 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi ve dosya kapsamında resen tespit edilen hususlar nazara alındığında, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının dördüncü paragrafının "5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince, kısa süreli hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumuna,

suçun işlenmesindeki özelliklere göre takdiren 150 gün adli para cezasına çevrilmesine ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca da sanığın sosyal ve ekonomik koşulları ile gelir seviyesi nazara alınarak 1 gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesap edilerek kısa süreli hapis cezası yerine sanığın neticeten 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," şeklinde değiştirilmesi, hüküm fıkrasının beşinci paragrafında yer alan "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" şeklindeki ibarenin hüküm fıkrasından çıkarılması,

53 üncü maddenin uygulanmasına ilişkin altıncı paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde sayılan hak ve yetkileri kötüye kullanılmak suretiyle atılı suçu işlediği anlaşılan, sanığın aynı Kanun ve maddenin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, adli para cezasının tamamen infazından itibaren işlemeye başlamak üzere 75 gün süreyle 53 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,