Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6403 K.2022/14609

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen eylemin sübutu halinde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, suç tarihinin 14/06/2004 olması sebebiyle bu suçun 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi gereğince sanık lehine olan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 240. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanun’un 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 5 yıllık asli ve 7 yıl 6 aylık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, durma süreleri eklendiğinde dahi ilaveli dava zamanaşımı süresinin hükümden önce dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasa’nın 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE 19/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.