Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6603 K.2023/10806

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2015 tarihli ve 2012/1217 Soruşturma, 2015/274 Esas, 2015/187 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ile aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B.Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2015/200 Esas, 2015/683 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi; sanıklar hakkında eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kamu zararının meydana gelmediğine, teşdit uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve mahkumiyet hükümlerinin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Bitlis Belediye Meclisinin 02.12.2011 tarihli ve 103 sayılı kararı ile 1.000 adet (S) plaka tahsisine karar verildiği, Bitlis Belediye Başkanı olan sanık ... ile belediyede zabıta müdürü olan sanık ...'nın, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'na (2886 sayılı Kanun) aykırı olarak ihale yapmadan ... Tem. Yem. Hiz. Serv. Taş. İnş. Kömür Nak. Gıda Tur. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd.

Şti'nin üyelerine söz konusu plakaların tahsisini yaptıkları, şirket üyesi olmayan katılanlara (S) plaka tahsisinin yapılmadığı, belediyeye başvurduklarında ... isimli şirkete tanınan sürenin bitmesinin beklenmesi gerektiğine ilişkin cevap verildiği,

bazı şirket üyesi olmayan servis işletmecilerinin tarifeden fazla ücret ödeyerek plaka tahsislerinden yararlandıkları, bu suretle kendilerine haksız menfaat temin ettikleri, tahsis işleminin ihalesiz yapılması nedeniyle kamu zararına ve şirket üyesi olmayan kişilerin mağduriyetine sebep oldukları tespit edildiğinden sanıklar hakkında zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bitlis Belediye Meclisinin 1.000 adet (S) plaka tahsis edilmesine ilişkin 02.12.2011 tarihli ve 103 sayılı kararı uyarınca, 2886 sayılı Kanun'a göre ihale yapılarak verilmesi gerekirken Bitlis Belediyesinin 30.12.2011 tarihli 2011/84 sayılı sanıkların imzası bulunan yazısı ile söz konusu plakaların 60 adedinin ... Tem. Yem. Hiz. Servis Taş. İnş. Kömür Nak. Gıda Tur. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti'ne ihalesiz olarak tahsisinin yapılmasının tek bir görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi gerektiği ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal ve yeterli gerekçe de gösterilmeden en üst sınırdan artırım yapılıp haklarında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Sanıklar hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanırken, uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR