Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6629 K.2023/9796

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.02.2015 havale tarihli ve 2015/926 Soruşturma, 2015/644 Esas, 2015/30 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2. Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2015 tarihli ve 2015/53 Esas, 2015/124 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Muğla Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/115 Esas, 2015/431 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın aynı Kanun'un 50 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezasına çevrilmesine, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bu cezanın 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

Gerekli inceleme ve araştırmaların tam olarak yapılmadan, usul ve yasaya aykırı olarak bu kararın verildiğine yöneliktir.

B. Katılanın Temyiz Sebepleri

İsnatların nitelikli dolandırıcılık ve zimmet suçlarını oluşturduğu ayrıca sanık hakkında alt sınırdan ve paraya çevrilerek ceza tayininin hakkaniyete aykırı olduğu ve resen gözetilecek sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde katılanın avukatı olan sanığın, Muğla 1. İcra Müdürlüğünün 2013/6119 Esas ve 2013/6120 Esas sayılı dosyalarında katılandan tahsilat ve takip amacıyla aldığı 120.000 ve 10.000 TL bedelli senetlerle ilgili olarak ayrı ayrı takip başlattığı, sonrasında ihtiyati haciz kararı alabilmesi için 18.000 TL parayı katılanın kardeşinden almasına rağmen ihtiyati haciz işlemlerini başlatmayarak alacağın tahsilini zora sokup üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın eyleminin sübuta erdiği kabulüyle icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın sübutu kabul edilen eyleminin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında anılan maddenin birinci fıkrası gereğince icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR