Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6665 K.2023/10105

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2015 tarihli ve 2015/632 Soruşturma, 2015/3050 Esas, 2015/3005 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/196 Esas, 2015/598 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suç kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Başakşehir İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli polis memuru olan sanığın, hakkında muhtelif eylemlerden arama kaydı bulunan ve olay günü ... Hastanesinde tedavi görmekte olan ... 'i muhafaza etmekle görevlendirildiği, 23.12.2014 tarihinde 04:00 sıralarında ... 'in rahatsızlanması üzerine sağlık ekibinin müdahale için hasta odasına girdiği, sanığın müdahale esnasında koridor sonunda bulunan lavaboyu kullanmaya gittiği, ... 'in oluşan boşluktan yararlanarak saat 04.20 sıralarında akrabası olan ...'ın da yardımıyla dört kat aşağıda bulunan yangın merdivenlerini kullanarak olay yerinden kaçtığı, geçen süre içerisinde yakalanamadığı, bu itibarla sanığın üzerine atılı ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığın yargılama konusu eyleminin mahkemenin kabulüne göre 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli,

2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu,

öte yandan suç tarihinde polis memuru olan sanığın 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun'un 2 nci maddesinin son fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca soruşturma veya kovuşturmasının izne tabi olmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/196 Esas, 2015/598 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden