Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6800 K.2023/9942

Sanıklar hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir nitelikte olduğu, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca sanıkların hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince sanıkların temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.06.2015 tarihli ve 2014/2874 Soruşturma, 2015/431 Esas, 2015/408 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/514 Esas, 2015/1223 sayılı Kararı ile sanıkların ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 4 ay 5 gün hapis cezası karşılığı olarak 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz sebepleri, suçun unsurlarının oluşmadığına, muhtarlık tarafından kira alacağı her zaman tahsil edilebileceğinden kurum zararının bulunmadığına, görevlerini kötüye kullanmadıklarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde köy muhtarı ve azası olarak görev yapan sanıkların, köy tüzel kişiliğinin mülkiyetinde bulunan köy kahvehanesini ihtiyar heyeti kararı ile kiraya verdikleri, ihtiyar heyeti kararlarında aylık ödenmesi gereken kira bedellerinin iki ay üst üste ödenmediği takdirde kira akdinin feshedileceğinin belirtildiği ancak köy bütçesine gelir kaydedilmesi gereken kira bedellerini tahsil etmedikleri, tahsili yönünde de yasal bir işlem başlatmadıkları, bu nedenle köy tüzel kişiliğinin zarar görmesine ve kiralayan kişinin haksız kazanç sağlamasına sebep olduklarından 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların kiraya verdikleri köy kahvehanesinin kiracılarından olan ... Maden'in, soruşturma aşamasında alınan beyanında, muhtarlık tarafından teslim edilmesi gereken masa ve sandalyeleri bir kısım kira borcu karşılığında kendilerinin satın alarak temin ettiğini ifade etmesi karşısında, kiracıların soruşturma aşamasındaki ifadeleri üzerinde durulup bu kişiler tanık sıfatı ile duruşmada dinlenmeden ve kiracıların kira borcuna karşılık olarak köy adına başka hizmetlerde bulunup bulunmadıkları araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanıklar tarafından köy kahvehanesinin 2009, 2010 ve 2012 yıllarında her yıl farklı kişilere kiraya verilmesi nedeniyle bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı suçun farklı zamanlarda aynı mağdura karşı birden fazla kez işlendiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereği zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu bu hususun teşdit gerekçesi yapılması,

Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

Atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında anılan kanun ve maddenin beşinci fıkrasının uygulanmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR