Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6888 K.2025/4940

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebliğnamede sanığın yokluğunda verilen hükmü 18.02.2016 tarihinde tebliğ aldığının belirtildiği ancak söz konusu tarihte hükmü mahkeme kaleminden sanık müdafii olarak elden teslim alan Hacer Köse'nin katılan vekili olduğu ve sehven sanık müdafii olarak hükmün tebliğ edildiği, keza gerekçeli kararın öncelikle sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmesi gerekirken doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. madde ve fıkrası doğrultusunda 29.02.2016 tarihinde tebliğ edilmesinin hukuka aykırı olduğu, bu nedenlerle sanığın gerekçeli kararı temyiz ettiği tarihin öğrenme tarihi olup temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 257/2. madde ve fıkrasında öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, suç tarihi olan 07.01.2010 ile inceleme günü arasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin durma süreleri eklendiğinde dahi ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından,