Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/6905 K.2023/10071

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.04.2014 tarihli ve 2014/797 Soruşturma 2014/401 Esas, 2014/186 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2015 tarihli ve 2014/332 Esas, 2015/623 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 100 tam gün karşılığı 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması istemiyle temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Keşan İlçesi 5 No.lu sağlık ocağında aile hekimi olarak görev yapan sanığın, katılan ...'i muayene etmeden ve gerekli kimlik kontrolünü yapmadan farklı tarihlerde katılan adına 13 kez reçete yazarak ilaç alınmasına sebebiyet verdiği iddia edilerek açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Aile hekimi olarak görev yapan sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği, hasta yoğunluğu nedeniyle katılan ...'i hatırlamadığını, çalıştığı dönemde kimlik kontrolü yapmadan veya hasta adına sağlık karnesi görmeden reçete yazılmadığını beyan etmesi karşısında; sanığın savunmasının aksine suç kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraati yerine, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın aynı suçu farklı tarihlerde birden çok kez işlediği kabul edilmesine rağmen hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması,

Adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR