Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/7401 K.2023/2746

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.04.2014 tarihli ve 2014/4363 Soruşturma, 2014/1547 Esas, 2014/104 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2014 tarihli ve 2014/98 Esas, 2014/146 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Adana Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3. Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/294 Esas, 2015/453 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Bahse konu kararın sanık ve müdafiinin itirazı üzerine Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli ve 2015/812 Değişik iş sayılı Kararı ile kaldırılmasına karar verilmiştir.

5. Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/18 Esas, 2016/96 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmiş ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1 yıl denetim süresi belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde, soruşturma aşamasında bildirdiği tanıklar dinlenmeden eksik incelemeyle karar verildiğini, mağdurun şikayetten vazgeçtiğini, mağduriyetin oluşmadığını, ve resen belirlenecek diğer hususlar dikkate alınarak usul ve yasaya aykırı olan mahkumiyet kararının bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Adana Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, mağdurun kasten yaralama suçundan yargılandığı Adana (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/177 Esas sayılı dosyasında 20.04.2011 tarihli celseye vekaletnameli müdafi olarak hukuken geçerli bir mazereti olmaksızın katılmadığı ayrıca 09.05.2012 tarihli celsede yüzüne karşı verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin hükmü temyiz etmeyerek aleyhe olacak şekilde kesinleşmesine neden olduğu iddia ve kabul edilerek üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ve müdafiinin, mağdur tarafından kararın temyiz edilmemesi yönünde talimat verildiğini savunmaları ve bu hususta sanığın yanında çalışan ... ile mağdurun oğlu ...'nın tanık gösterilmesi karşısında, adı geçen kişilerin tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de;

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (e) bendinde düzenlenen hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin 5 inci fıkrası gereğince, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Adana (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilen 12.11.2009 tarihli ve 2007/1445 Esas, 2009/1028 ile Adana (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilen 26.04.2010 tarihli ve 2008/1438 Esas, 2010/427 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Kararların 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince ele alınıp alınmayacağının takdiri için ilgili mahkemeye ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının ertelendiği gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası hükmüne aykırı şekilde hak yoksunluğuna karar verilmesi, hükmün devamında ise "Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası ertelendiğinden sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" denilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR