Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/7444 K.2025/4460

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 240. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 5 yıllık asli ve 7 yıl 6 aylık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, 11.07.2006 tarihli mahkumiyet hükmü ile 05.05.2016 tarihli mahkumiyet hükmü arasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan durma süresi eklendiğinde dahi dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesi yerine yazılı şekilde hükmün açıklanması suretiyle atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.