Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/7527 K.2023/7220

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karaisalı Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.01.2015 tarihli ve 2013/229 Soruşturma, 2015/21 Esas, 2015/20 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları ve 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Karaisalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/27 Esas, 2016/33 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin 25.02.2016 havale tarihli dilekçesi, sanığa ceza verilmesini gerektirecek derecede somut bir delil bulunmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde Karaisalı Belediyesinde fen işleri müdürü olarak görev yaptığı, ilçede bulunan Hakyemez pide fırını isimli yapı ruhsatı bulunmayan iş yerinde 14.01.2007 tarihinde çıkan yangın sonrasında tek katlı olan iş yerinin yapı ruhsatı veya yapı tadilat ruhsatı alınmadan iki katlı olarak yeniden inşa edildiği, belediye tarafından bu eyleme göz yumulduğu, 28.08.2013 tarihli yapı tadilat ruhsatının, soruşturma başladıktan sonra işlemlerin yasal hale getirilmesi maksadıyla düzenlendiği ayrıca gayri sıhhi müesseselere ait iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verilebilmesi için gerekli şartları taşımayan bu iş yeri için 06.03.2009 tarihli ruhsat düzenlendiği iddia ve kabul edilerek sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna karar verilmemesi,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına 18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi ile eklenen cümle de eylem tarihinde yürürlükte bulunmadığından 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların niteliği gereği yasal engel teşkil etmeyeceği gözetilerek,

sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, ileride suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat oluşması nedeniyle hapis cezası ertelenen sanık hakkında “Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmalı sabıkası olması nedeniyle şartları oluşmadığından" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına hükmolunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR