Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/7538 K.2023/11275

2) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.04.2019 tarihli ve 2019/1272 Esas, 2019/1421 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi, 3) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 04.07.2019 tarihli ve 2019/1272 Esas, 2019/1421 sayılı ek Kararı ile; temyiz isteminin reddi. TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.07.2019 tarihli ve 2019/1272 Esas, 2019/1421 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek Kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Güney Deniz Saha Komutanlığı Turan/Bayraklı/İzmir Askeri Savcılığının, 24.03.2015 tarihli ve 2015/118 Esas, 2015/178 Karar sayılı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 144 üncü maddesi atfına istinaden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Foça Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2018 tarihli ve 2017/1259 Esas, 2018/1152 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraatine karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 19.04.2019 tarihli ve 2019/1272 Esas, 2019/1421 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ç. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2019/1272 Esas, 2019/1421 sayılı ek Kararı ile katılan vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “Temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın haksız eylemi nedeniyle katılanın mağduriyetine neden olduğundan atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR