Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/7650 K.2023/10079

Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2014/1697 Esas, 2015/1633 sayılı Kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Tebliğnamede adına yer verilen sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2014 tarihli ve 2014/3565 Soruşturma, 2014/2624 Esas, 2014/1655 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2015 tarihli ve 2015/139 Soruşturma, 2015/133 Esas, 2015/131 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 38 inci maddesi delaletiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na (7201 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereğince cezalandırılması ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmış, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2015/86-117 E.-K. sayılı Kararı ile bu dava Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1697 Esas sayılı davası ile birleştirilmiştir.

3.Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2014/1697 Esas, 2015/1633 sayılı Kararı ile sanıkların atılı suçlardan beraatlerine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, sanıklar ... ve ... hakkında mahkemece eksik ve hatalı değerlendirme sonucu gerekçesiz şekilde beraat hükümleri kurulduğu, atılı suçlardan mahkumiyet kararı verilmesi yerine beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu hususlarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 7201 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca belirlenecek cezalarının üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.09.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

1.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2014/1697 Esas, 2015/1633 sayılı Kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar haklarındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,