Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/7719 K.2023/721

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/119 Esas, 2016/268 sayılı Kararı ile sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanık hakkında ortada maddi bir zararın bulunmadığı gerekçesiyle verilmiş olan beraat kararının hatalı olduğuna ve suçun oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde posta dağıtım görevlisi olan sanığın, avukat olarak faaliyet gösteren katılan adına gönderilen iki adet tebligatı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 17 nci maddesine aykırı olacak şekilde katılanla ilgili durumu tebliğ mazbatasına yazmadan, usulsüz tebliğ ederek zincirleme şekilde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilmiştir. Mahkemece; iddia, savunma, katılan ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına nazaran, sanığın suç kastıyla hareket etmediği ve somut olayda herhangi bir zarar bulunmadığı kabul edilerek atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR