Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/7790 K.2023/1277

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Terme Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.08.2015 tarihli ve 2015/1649 Soruşturma, 2015/595 Esas, 2015/559 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/897 Esas, 2016/563 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın aynı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini ve beraatine karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamından; suç tarihinde sanığın ... köyü muhtarı olduğu, köye ait kavak ağaçlarının kesilip satılarak 11.000,00 TL gelir elde edildiği, bu gelirin harcanması sırasında 800,00 TL'lik usta parası ve 1.800,00 TL'lik muhtelif gider olarak karar defterine yazılan harcamaların belgesinin olmadığı, sanığın yapılan harcamaları belgelendirmediği ve bu suretle görevi kötüye kullandığı iddiasıyla üzerine atılı suçtan kamu davası açıldığı ve cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığa isnat edilen "... izahatı yapılmayan harcamaların ise 800,00 TL usta parası ve muhtelif harcamalar diye adlandırılan 1.800,00 TL miktar ile toplamda 2.600,00 TL'lik belgelerin halen daha dosyaya sunulmadığı, bu miktarın da olaya konu olan 11.000,00 TL'lik tutar içerisinde önemli bir paya sahip olduğundan muhtelif diye adlandırılamayacağı ve bu harcamalara ilişkin belgelerin mevcut olmadığı" şeklindeki isnadın sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceği, bu suçtan dolayı yargılama yapma, delilleri değerlendirme ve suç vasfını belirleme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu,

diğer isnatların da birlikte değerlendirilmesi gerektiği nazara alınarak 5235 sayılı Kanun'un 12 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR