Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/7877 K.2025/8077

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2017 tarihli ve 2014/188 Esas, 2017/63 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 50.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına ve 58/9. madde ve fıkrası uyarınca mezkur hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

O yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafiilerinin istinaf talebi üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.09.2020 tarihli ve 2019/1190 Esas, 2020/1098 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince sanık hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere sanığın tefecilik suçunu işlediği sabit olduğu ve zamanaşımı süresi dolmadığı halde sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemizce giderilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemesine ait hüküm fıkrasında yer alan "düşürülmesine" ibaresinin “düşmesine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,