Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/8034 K.2023/6989

Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2016/31 Esas, 2016/88 sayılı Kararının O yer Cumhuriyet savcısı ve şikayetçi tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

Katılma talebi reddedilen ...'nun sanığa yüklenen görevi kötüye kullanma suçundan dolayı doğrudan zarar görmesinin söz konusu olmadığı anlaşıldığından temyiz başvurusunun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca O yer Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince yukarıda anılan neden dışında temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Göksun Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.12.2015 tarihli ve 2015/499 Esas, 2015/239 Soruşturma, 2015/493 numaralı İddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2016 tarihli ve 2016/31 Esas, 2016/88 sayılı Kararı ile sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikayetçinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Nedenleri Sanığın görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

6831 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi gereğince muhtar olan sanığa bir yükümlülük olarak getirilen zati ihtiyaçları için orman köylüsüne Orman İşletmesi tarafından satılan orman emvalinin üçüncü kişilere para karşılığı satılması halinde bu hususun orman işletme şefliğine ilgili muhtar tarafından bildirilmesi gerektiği ancak bunu yapmadığı gerekçesi ile ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinden bahisle sanık hakkında kamu davası açılmış ise de; şikayetçinin Mehmetbey mahallesinde ikamet eden kız kardeşi ve babası için yakacak orman emvali satın almak istediği,

muhtar olan sanığın da müştekiye, parasını almak suretiyle babası ve kız kardeşi için verilen 5 ster odun dışında 2 ster odun daha vermesi şeklinde gelişen somut olayda şikayetçi ...'nun sanığa isnat olunan eylemden dolayı doğrudan bir zararının bulunmadığı kanaati ile davaya katılma talebinin reddedildiği,

görevi kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için aranan kişilerin mağduriyetine ya da kamunun zararına neden olunması şartının söz konusu somut olayda gerçekleşmediği gibi 6831 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesindeki muhtar için getirilen yükümlülüğün kendisinin gerçekleştirmiş olduğu eylem bakımından uygulanmasının sanıktan beklenmeyeceği, zira somut olayda sanık muhtarın bizzat kendisinin orman işletme şefliğine anılan Kanun hükmü gereği bildirmesi gerekeceğinden,

yine tanık beyanında da herhangi bir bildirime gerek kalmayacak şekilde sanık muhtarın orman muhafaza memurları ile konuştuktan sonra şikayetçi ve tanığa kendi hakları olan odundan satmış olmasının orman muhafaza memurları tarafından biliniyor olması ve bu durumda bildirim yükümlülüğünün de pratik anlamda bir fayda sağlamayacağı, bir başka anlatımla usulsüz olduğu iddia edilen satış bizzat orman muhafaza memurlarının bilgisi dahilinde yapıldığından sanığın görevinin gereklerine aykırı hareket ederek isnat edilen görevi kötüye kullanma suçunu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR