Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/8319 K.2024/8942

Sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2017 tarihli ve 2016/219 Esas, 2017/100 sayılı Kararı ile sanık hakkında, atılı tefecilik suçunu işlediği gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 241/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 20 gün karşılığı 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince de hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

2.Kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.10.2017 tarihli ve 2017/1081 Esas, 2017/1635 sayılı Kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi; dosya kapsamında toplanan deliller nazara alındığında sanığın suçunun sabit olduğuna, usul ve yasaya aykırı olan beraat kararının bozulmasına karar verilmesi lüzumuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında verdiği beraat hükmünün usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR