Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/8576 K.2023/7730

Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2015/211 Esas, 2016/476 sayılı Kararının katılan Hazine vekili ile sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı Kararı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrasına göre 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin mezkûr suçtan açılan kamu davalarına katılma ile aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat ve mahkumiyet hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca Hazinenin sanıklar hakkında tefecilik suçundan verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerini, sanık ... müdafiinin ise vekalet ücretine hasren temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2015 tarihli ve 2014/23683 Soruşturma, 2015/777 Esas, 2015/630 numaralı İddianamesiyle sanıklar haklarında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 5464 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2015/211 Esas, 2016/476 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4 tam gün karşılığı 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5464 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4 tam gün karşılığı 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesi gereği hapis cezalarının ertelenmesine ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına hükmedilmiş, diğer sanıklar hakkında tefecilik ve 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'na muhalefet suçundan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Hazine Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanık ... hakkında mahkumiyete konu suçlardan erteleme kararı verilmemesi, diğer sanıkların tefecilik ve 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'na muhalefet suçlarından cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verildiğinden lehine vekalet ücreti tatbik edilmesi talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

2010 yılı Haziran ayı olan son suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 24.09.2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

1.Tüm sanıkların yargılama konusu tefecilik eylemleri için, suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamına göre suç tarihlerinin 2010 yılı Haziran ayı ve öncesi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, bu itibarla sanık ...'un tüm suçlardan beraat etmemiş olmasına ve Avukatlık hizmetinin bölünemeyeceği hususlarına nazaran, müdafiinin vekalet ücreti istemi de yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Hazine vekilinin tüm sanıklar haklarında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'na muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2015/211 Esas, 2016/476 sayılı Kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden tefecilik suçundan kurulan tüm hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar haklarındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,