Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/8583 K.2023/4972

B) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/1553 Esas, 2021/956 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun reddi.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2012 tarihli ve 2012/311 Esas, 2012/153 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve aynı Kanun'un 53 üncü maddeleri gereğince yargılanmak üzere son soruşturmanın açılmasına karar verilmiştir

2. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2013 tarihli ve 2013/157 Esas, 2013/378 sayılı Kararı ile; sanık hakkında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmolunmuştur.

3. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli, 2020/31 Esas ve 2020/162 sayılı Kararı ile denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına ve sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Sanığın istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/1553 Esas, 2021/956 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, suçun maddi unsurlarının oluşmadığına ve katılanın zararının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Avukat olan sanık ve katılanın, katılanın temsilcisi olduğu şirket vekili sıfatıyla tapu iptali ve tescil ile tazminat talepli dava açılması hususunda anlaştıkları, sanığın, İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/154 Esas sayılı dosyasını tapu iptali ve tescil davası olarak açtığı ancak tazminat talebinde bulunmadığı, aynı dosyada 14.06.2010 tarihli katılanın aleyhine gelen bilirkişi raporuna itiraz etmek için süre talebinde bulunduğu ancak bu rapora itiraz etmediği, 01.02.2011 ve 24.02.2011 tarihli duruşmalara mazeretsiz olarak katılmadığı,

aynı dosyada müvekkili aleyhine verilen davanın reddine ilişkin karar 12.04.2011 tarihinde kendisine tebliğ edildiği halde bu kararı temyiz etmeyerek katılanın mağduriyetine sebep olduğundan sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı ve mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2013 tarihli ve 2013/157 Esas, 2013/378 sayılı Kararı ile ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2018/27 Esas, 2019/254 sayılı Kararına konu ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararının Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.01.2020 tarihli,

2019/2196 Esas ve 2020/53 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmesini müteakip 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 11 inci maddesi gereğince vaki ihbar üzerine, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2020/31 Esas, 2020/162 sayılı Kararı ile açıklanmasına karar verilmiş ise de.

15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesine eklenen 5 inci fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmayacağı hükmünün getirildiği anlaşılmakla, avukat olan sanık hakkında denetim süresi içinde işlediği iddia olunan ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin,

25.06.2019 tarihli ve 2018/27 Esas, 2019/254 sayılı Kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşip kesinleşmediği tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR