Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/8608 K.2025/7713

Bölge Adliye Mahkemesince verilen asıl ve ek Kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/1398 Esas, 2018/1860 sayılı Kararı ile tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine 15.12.2020 tarihli asıl Karar ile katılan ...'ün suçtan doğrudan zarar görmediğinden bahisle vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra incelenebilir başkaca istinaf başvurusu bulunmadığı halde İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü kaldırılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmek suretiyle hüküm düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ve kararın suçtan zarar gören Hazineye tebliğine karar verildiği,

Keza 05.01.2021 tarihli Karar ile ...'ün 29.12.2020 tarihli temyiz talebi itiraz olarak değerlendirilmek suretiyle itirazının reddine, dosyanın itirazı incelemeye yetkili Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi Başkanlığına gönderilmesine karar verildiği ve ilgili Daire tarafından 29.01.2021 tarihli 2021/2 Değişik iş sayılı Karar ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği halde 05.01.2021 tarihli ek Karar ile aynı talep temyiz olarak değerlendirilerek temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla;

İlk Derece Mahkemesince verilen 18.12.2018 tarihli hükme karşı sadece katılan ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, bu istinaf başvurusunun reddine karar verildiği ve başkaca bir istinaf talebi bulunmadığı halde dosyanın esası incelenmek suretiyle verilen 15.12.2020 tarihli kararın "zamanaşımı yönünden" başlıklı (b) bendinin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu,

Ayrıca "istinaf başvurusunun reddine" dair kararın, 5271 sayılı Kanun'un 279. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, katılan ... vekilinin talebi aynı Kanun'un 264. maddesi de gözetilerek itiraz mahiyetinde kabul edilerek, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.01.2021 tarihli ve 2021/2 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazın kesin olarak reddine karar verildiği gözetildiğinde, 05.01.2021 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek Kararın da hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, hukuken varlık kazanmayan bu kararların temyiz davasına konu edilmesinin olanaklı olmadığı,

Diğer yandan 15.12.2020 tarihli asıl Karar ile hükmün tebliğ edilmesine karar verilmesi sonrasında, suçtan zarar gören Hazine vekili tarafından sunulan 29.01.2021 UYAP kayıt tarihli dilekçe Yargıtay'a hitaben yazılmakla birlikte, içeriği İlk Derece Mahkemesinin beraat hükmüne yönelik olmakla, istinaf talebi olarak değerlendirilmesi gerektiği, 5271 sayılı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gerektiği anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,