Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/9099 K.2023/9165

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2014/47 Esas, 2014/383 Karar

SUÇ

İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.04.2013 tarihli ve 2012/26233 Soruşturma, 2013/4066 Esas, 2013/1782 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2014 tarihli ve 2014/47 Esas, 2014/383 sayılı Kararı ile sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; müvekkili hakkında beraat kararı verilmesine rağmen müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Samsun Alparslan İlköğretim Okulu 2/B şubesinin sınıf öğretmeni olarak görev yapan sanığın, öğrenci velisi olan katılanın talebi doğrultusunda yönetmelik hükümlerine göre kendi sınıfına verilen mağdur ...'i sınıfına almayıp eğitim ve öğretim görmesine engel olarak mağduriyete neden olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı kabulüyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Temyiz isteminin vekalet ücretine yönelik olması nedeniyle sadece bu taleple sınırlı inceleme yapılması gerektiği kabul edilmiştir. Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir" biçimindeki düzenleme nazara alınarak, kendisini vekille temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2014 tarihli ve 2014/47 Esas, 2014/383 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hüküm fıkrasına; "Kendisini vekille temsil ettiren sanık ... için karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir edilen 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak adı geçen sanığa verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,