KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2021/9512 E., 2024/4633 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/115 Esas, 2014/455 Karar
- Suç
- İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: İddianame yerine geçen son soruşturmanın açılmasına dair karar ile sanık hakkında "Müvekkiline, gayriresmi olarak birlikte yaşadığı ...'in, kendisi hakkında fuhuşa aracılık etmekten suç duyurusunda bulunduğu, bu nedenle hakkında soruşturma açıldığı ve kendisinin bu soruşturmayı kapatacağı yönünde gerçeğe aykırı beyanlarda bulunmak suretiyle, müvekkili şikayetçiden haksız şekilde 3.000,00 Türk lirası aldığı" iddiasıyla kamu davası açıldığı halde bu isnat yönünden hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu hususta mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
İddianame yerine geçen son soruşturmanın açılmasına dair karar ile sanık hakkındaki "katılanın fiili olarak birlikte yaşadığı ... aleyhine manevi tazminat davası açmak amacıyla masraf ve vekâlet ücretine mahsuben katılandan muhtelif tarihlerde toplam 15.000,00 Türk lirası aldığı hâlde, bahse konu davayı açmadığı gibi davayı açtığını söyleyerek vekillik görevinden azledildiği 29.01.2013 tarihine kadar kendisini oyaladığı" şeklindeki isnat yönünden sanığın eyleminin sübutu halinde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve bu eylemi için,
5237 sayılı Kanun’un 257/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 29.12.2014 tarihli mahkumiyet hükmü ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2021/9512, K. 2024/4633, 24 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama