Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/9727 K.2023/1168

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dereli Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2010 tarihli ve 2010/324 Soruşturma, 2010/197 Esas, 2010/80 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Dereli Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2010 tarihli ve 2010/100 Esas, 2010/83 sayılı görevsizlik Kararı ile dosyanın görevli ve yetkili ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. ...

Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2011 tarihli ve 2010/331 Esas, 2011/57 sayılı Kararı ile sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 4. ...

Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/397 Esas, 2015/100 sayılı Kararı ile denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereği 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci ile beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hükmün açıklanması sırasında duruşma günü tebliğ edilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına, fazla ceza verildiğine, erteleme, paraya çevirme ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkemenin hükmü açıklayacağı belirtilmiştir.

Öte yandan, kararın kesinleşmesi yoklukta verilenlerin yöntemince tebliğinden, huzurda verilenlerin de usulünce tefhiminden itibaren yasada öngörülen sürede kanun yoluna başvurulmaması ya da başvurulup reddedilmesi durumunda mümkün olacaktır. Bu açıklamalar ışığında, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için öncelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi gerekmektedir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşmemiş ise denetim süresi başlamayacak ve sanığın denetim süresi içinde suç işlediğinden de bahsedilemeyecektir. Sanık hakkında 22.05.2009 tarihinde işlediği iddia olunan ikna suretiyle irtikap suçundan açılan kamu davasında ...

Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda verilen 31.03.2011 tarihli ve 2010/331 Esas, 2011/57 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kararın suçtan zarar gören Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına tebliğ edilmeksizin 05.05.2011 tarihinde kesinleştirilmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğine ilişkin ihbarda bulunulması üzerine temyiz incelemesine konu 31.03.2015 tarihli hükmün kurulduğu,

3628 sayılı Kanun'un 17 ve 18 inci maddelerine göre ikna suretiyle irtikap suçunun zarar göreni olan ve davaya katılma hakkı bulunan Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca ...

Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31.03.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara itiraz hakkının bulunduğu ancak adı geçen bakanlığa tebliğ edilmediğinden sanık hakkındaki anılan kararın kesinleşmediği, bu kararın kesinleşmemesi nedeniyle de denetim süresinin başlamadığı ve denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahisle hükmün açıklanma koşullarının da bulunmadığı dikkate alınmadan ihbar üzerine sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün kesinleşmeden açıklanmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm tesisi, 2.Anayasa'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası,

5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca mahkeme kararlarının sanığı, katılanı, Cumhuriyet savcısını ve herkesi tatmin edecek, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması gerektiği nazara alınarak,

Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve bu açılardan mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ilkelerine uyulması gerektiği halde, gerekçeden yoksun olarak karar verilmesi, 3.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra,

5 yıllık denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılamada talimat mahkemesince adresine yapılan tebligata rağmen duruşmaya gelmemesi üzerine çıkarılan zorla getirme kararına kolluk tarafından rahatsızlığından dolayı izne ayrıldığı ve Kayseri Devlet Hastanesinde tedavi gördüğünden duruşmaya katılamayacağını beyan ettiği şeklinde cevap verildiği nazara alınarak sanığa yeni duruşma gününün tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR