Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/9874 K.2022/9003

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 18/07/2017 tarihli ve 2017/1707 Esas, 2017/1732 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, 3)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 04/03/2019 tarihli ve 2017/1707 Esas, 2017/1732 sayılı Ek Kararı ile; temyiz isteminin reddi.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin asıl karar temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanığın 08/03/2019 tarihinde tebliğ olunan 04/03/2019 tarihli ve 2017/1707 Esas, 2017/1732 sayılı Ek Kararı CMK'nin 296/2. maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süreden sonra ve 20/03/2019 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği ancak hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak gösterildiği, sürede yapılan yanıltmanın temyiz hakkını ortadan kaldırmayacağı ve temyiz isteminin süresinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

15/07/2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 59. maddesine eklenen 5. fıkra ile avukatların görevlerinden ... veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında CMK’nin 286/2. maddesinin uygulanmayacağı hükmünün getirildiği,

ayrıca 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile de anılan Yasa'nın 59. maddesinin 5. fıkrasının, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden ... veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15/07/2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı,

bu itibarla sanığın Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara yönelik incelemeye konu temyiz isteminin 1136 sayılı Yasa'nın geçici 24. maddesindeki 15 günlük süre içinde yapılmış talep olduğunun Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün doğal bir sonucu olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince verilen 04/03/2019 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve esasın incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü: