Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/9887 K.2025/12416

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklardan ...'e ait ... isimli iş yerinde çalışmayan ve bu nedenle adı geçene isnat edilen taksirle yaralama suçundan zarar görmeyen katılan ...'in mezkur suçtan açılan kamu davasına katılma ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından,

vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin katılan ... vekilinin ... dışındaki diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'a isnat olunan ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve zamanaşımı yönünden lehe hükümler içeren 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 230/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi olan 2003 yılı ile iddianame tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği, hükümler sonucu itibarıyla doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,