Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/11005 K.2024/4807

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59/son maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/148 Esas, 2022/141 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi gereği kazanılmış hakkı nazara alınarak 2.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur. 2.Sanığın istinaf talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/2158 Esas, 2022/2099 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılanın şikâyetinden vazgeçtiğine, duruşmalara katılabilmek için tarafına herhangi bir masraf vermediğine, dosyaya yatırılması gereken masrafları bizzat karşıladığına, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, davacı şikayetçinin vekili sıfatıyla takip ettiği Sivas Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) 2012/253 Esas sayılı dosyasını takip etmeyerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine sebebiyet verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın, şikayetçinin duruşmalara katılabilmesi için tarafına herhangi bir masraf vermediğini, gerekli masraflar karşılanmadığı için duruşmalara katılamadığını savunması,

katılanın aşamalarda dosya masraflarına mahsuben 1.200,00 TL ödemede bulunmasına rağmen sanığın duruşmalara katılmayarak dosyanın işlemden kaldırılmasına, süresi içerisinde de yenileme talebinde bulunmayarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine neden olduğunu beyan etmesine rağmen, bölge adliye mahkemesine hitaben verdiği 08.09.2022 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesinde sanık ile akrabası olan...aracılığı ile görüştüğünü, uzun zaman sonra biraraya geldiği akrabası ...'dan avukatın kendisini sürekli bilgilendirdiğini,

davanın reddedilme ihtimalinin yüksek olması nedeniyle sanığın davayı takip etmemesi yönündeki izni akrabasının verdiğini, sanığın kusurunun bulunmadığını sonradan öğrenmesi nedeniyle şikâyetinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında; dilekçe içeriğinin doğruluğunun tespiti amacıyla duruşma açılıp, katılanın ve dilekçede ismi geçen ...'ın beyanlarına başvurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,

Kabule göre de; Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, adli para cezasının tamamen infazından sonra işlemek üzere hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR