Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/178 K.2024/12228

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2018/618 Esas, 2019/912 sayılı Kararı ile; sanığın rüşvet verme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereği beraatine hükmedilmiştir. 2)Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılama neticesinde Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.06.2020 tarihli ve 2020/536 Esas, 2020/599 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili; detaylı araştırma yapılmaksızın verilen kararın yerinde olmadığını, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR