Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/1837 K.2025/5997

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2018 tarihli ve 2011/361 Esas, 2018/379 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247/1, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları uygulanmasına hükmolunmuştur.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 29.05.2019 tarihli ve 2019/1185 Esas, 2019/1402 sayılı Kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi

Katılan kurumda iki buçuk yıl sözleşmeli avukat olarak çalıştığı dönemde 300-400 arası icra dosyası, bir bu kadar ceza dosyası, 100 adet de hukuk dosyasında işlem yaptığına, icra dosyalarından tahsil edilmiş olan paraları ... Belediyesi Gelirler Müdürlüğü veznesine ve kurumun hesabının bulunduğu Vakıfbank ...

Şubesine aktardığına, icra dosyalarında karışıklıklar oluştuğuna, gelirler müdürlüğü hesaplarında çeşitli oynamalar yapıldığı iddiası bulunmasının belediye hesaplarının düzenli olmadığının açık kanıtı olduğuna, belediyenin hem kendi içindeki gelirler müdürlüğü hesapları hem de banka hesapları bilirkişiye incelettirilmeden sadece belediyenin tek taraflı beyanlarına dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, bu sebeplerle hükmün bozulmasını talep ettiğine ve dilekçesinde belirtilen sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 17.06.2021 tarihli ve 2021/5-43 Esas, 2021/287 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanık ile katılan ... arasındaki vekalet ilişkisinde kamu otoritesi ve kamu gücünün kullanılmadığı,

söz konusu paranın teslim edilmesinin sanığın avukat olmasının doğal sonucu değil katılan ... tarafından şahsına duyulan güven ilişkisi nedeniyle verilen ahzu kabz yetkisi kapsamında gerçekleştirildiği ve buna bağlı olarak da aralarındaki ilişkinin hizmet ilişkisi kapsamında kaldığı gözetildiğinde, sanık avukatın, alacaklı katılan ... vekili sıfatıyla, Bakırköy 3. İcra Müdürlüğünün 2010/1123 ve 2010/1357 sayılı dosyaları üzerinden yürüttüğü takipler sırasında,

26.02.2010 ve 28.07.2010 tarihli reddiyat makbuzları karşılığında icra dosyalarından tahsil ettiği toplam 12.610,60 Türk lirasını katılan belediyenin hesabına yatırmayarak uhdesinde tutmasına ilişkin eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 155/2, 43/1. maddelerinde tanımı yapılan zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek zincirleme basit zimmet suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 29.05.2019 tarihli ve 2019/1185 Esas, 2019/1402 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesinin ikinci fıkrası ve 307. maddesinin beşinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,