Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/2131 K.2023/2279

Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2014/382 Esas, 2015/328 sayılı Kararının, sanıklar ... ve ... müdafileri, sanıklar ... ve ... ile katılan Hazine vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre sanıklara isnat edilen suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ile tehdit suçlarından doğrudan zarar görmeyen Hazinenin anılan suçlar yönünden kamu davasına katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; hüküm tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerden Hazinenin tefecilik, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın ise haklarındaki tehdit ve tefecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.07.2014 tarihli ve 2014/2387 Esas, 2014/7315 Soruşturma, 2014/1032 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 220 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2014/382 Esas, 2015/328 sayılı Kararı ile tüm sanıklar hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, sanıklar ..., ... ve ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi,

43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına hükmedilmiş, tüm sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarından beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi, sanıkların suç işledikleri sabit olmasına rağmen verilen beraat kararlarının doğru olmadığına ve cezalandırmaları yönünden de uygulanan indirimlerin hukuka uygun olmadığına dairdir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, dosya kapsamındaki delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, icra dosyası ve kolluk araştırması yapılmadığına, söz konusu suçlardan dolayı teknik takip yapılamayacağına, sadece teknik takibin delil olamayacağına, özel yetkili mahkeme ve savcılıkların kaldırılması sebebiyle teknik takip ve dinlemelerin delil olamayacağına ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, icra dosyası ve kolluk araştırması yapılmadığına, tanık beyanlarına göre de tefecilik suçunun işlenmediğine yöneliktir.

4.Sanık ...'ın temyiz istemi, kendisini tam olarak savunamadığına, sabıkası olmasından dolayı cezalandırılmasının usul ve yasaya uygun olmadığına ilişkindir.

5.Sanık ...'nın temyiz istemi, atılı suçları işlemediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; suç tarihinde tüm sanıkların, faiz karşılığında katılanlara ve tanıklara borç para verdiklerinin katılan, tanık beyanları ve iletişimin tespiti tutanakları ile sabit kabul edilerek tefecilik suçundan cezalandırılmalarına ayrıca ... dışındaki sanıkların, borçlarını ödeyemeyince katılanları ve şikayetçiyi tehdit ettikleri kabul edilerek bu suçtan da cezalandırılmalarına, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarını işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle tüm sanıkların bu suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un "Tesadüfen elde edilen deliller" başlıklı 138 inci maddesinin ikinci fıkrası "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse;

bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet savcılığına derhâl bildirilir" şeklinde hüküm altına alınmış olup, 01.06.2005 tarihinden sonra başvurulacak olan iletişimin denetlenmesi tedbiri sırasında, soruşturma veya kovuşturma ile ilgili olmayan, ancak 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suç ya da suçlardan birisinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek delilin elde edilmesi durumunda "tesadüfen elde edilen delil" olarak adlandırılan bu delilin belirtilen suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmasının olanaklı hale getirildiği,

bu düzenlemeyle telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, soruşturma veya kovuşturmayla ilgili olmayan, fakat 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan katalog suç ya da suçlardan birisinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delilin elde edilmesi durumunda, söz konusu delilin ceza yargılamasında kullanılabileceğinin kabul edilmiş olması, tedbirin uygulanması sonucunda elde edilen delillerin 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlarla sınırlı olmak kaydıyla, aynı soruşturma ya da kovuşturmayla ilgili suçlar yönüyle öncelikle kullanılabileceğinin kabulünü gerektirdiği,

suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan verilen kararlara dayanılarak uygulanan iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması tedbiri uygulanmak suretiyle elde edilen görüşme kayıtlarının, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 135 inci maddeye eklenen ve suç tarihlerinde katalog suçlar arasında yer almayan tefecilik suçu yönünden yasal delil olarak kabul edilemeyeceği nazara alınarak, hukuka aykırı nitelikteki bu deliller dışlanarak mevcut delillerin değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdiri indirim yapılması sırasında hesap hatası sonucu netice hapis cezasının "2 yıl 1 ay" yerine, "1 yıl 13 ay" olarak eksik belirlenmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ile tehdit suçları yönünden Hazine vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2014/382 Esas, 2015/328 sayılı Kararına yönelik sanıklar ... ve ... müdafileri, sanıklar ... ve ... ile katılan Hazine vekilinin temyiz istemleri ve dosya kapsamında resen tespit edilen hususlar nazara alındığında, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, tehdit suçu yönünden 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak üzere, aynı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,