Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/2644 K.2025/6493

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesine konu 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun, aynı Kanunu'nun Ek 2/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırının on yıldan az olması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g bendinde yer verilen.

"On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları''n temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında,

bu suç yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararları kesin nitelikte olduğundan bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin ayrıca Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği,

bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre sanıklara isnat edilen zimmet suçundan doğrudan zarar görmeyen ... ve ...'nın bu suç yönünden kamu davasına katılma ve temyiz haklarının bulunmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararlarının da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından vekilinin, sanıklar hakkında zimmet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,