Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/282 K.2025/1509

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, Covid-19 salgını sebebi ile 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ve 29.04.2020 tarihli, 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile tüm adlî sürelerin 13.03.2020 tarihinden itibaren 15.06.2020 tarihine kadar durdurulduğu nazara alındığında, katılan vekiline 24.03.2020 tarihinde tebliğ edilen hükmün vekilince 30.06.2020 tarihli dilekçe ile süresinde temyiz edildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2018 tarihli ve 2017/8 Esas, 2018/22 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2018/3165 Esas, 2020/423 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın, katılandan yazılı bir talimat alarak altınları teslim etmesi gerekirken hiçbir talimat almadan sözlü olduğu belirtilerek icra dairesinden aldığı altınları ... isimli kişiye teslim etmesinin ve sanık tarafından katılana ilişkin olarak hiçbir hukukî hizmet verilmediği hâlde katılandan avukatlık ücreti olarak altın bedellerini uhdesinde tutmasının Avukatlık Kanunu'na aykırı olduğuna ve sair hususlara dairdir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR