Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/3533 K.2024/5835

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası ile 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. maddesince temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrasınca 08.12.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1)Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2016 tarihli ve 2016/73 Esas, 2016/363 sayılı Kararı ile sanığın icraî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c madde-fıkra ve bendi uyarınca beraatine hükmedilmiştir. 2)Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.09.2017 tarihli ve 2017/282 Esas, 2017/1355 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; eski eşi ve annesine mesaj atılarak katılanın mağduriyetine sebep olunduğuna, gelen mesajlar sebebiyle katılan ve annesinin sağlık sorunları yaşadığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR