Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/4761 K.2023/11868

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.07.2013 tarihli ve 2013/3193 Soruşturma, 2013/1536 Esas, 2013/183 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247 nci ve 248 inci maddelerinin birinci fıkraları ile 43 üncü maddesi gereği cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2013 tarihli ve 2013/308 Esas, 2013/327 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 247 nci, 43 üncü, 249 uncu ve 248 inci maddelerinin birinci fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

3.Kararın, sanık müdafii ve katılan Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.09.2020 tarihli, 2016/2117 Esas ve 2020/12383 sayılı Kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2020/314 Esas, 2021/508 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci, 249 uncu, 248 inci ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları ile 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 250 tam gün karşılığı 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, sanığın suç kastı olmadan hareket ettiğini, beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 06.11.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR